KOUD…………

Het is koud.
Heel erg koud.
Het is zo verschrikkelijk koud dat mijn pootjes -die ook koud zijn- vastkleven aan de straat waar ik over loop.  In mijn buikje bewegen de pups die ik bij mij draag, ik denk aan het warme water en mijn veilige buik waar ze in groeien.

Zouden ze dáár veilig zijn?
En wat gebeurd er als ze geboren worden?
Hoe kan ik hen beschermen tegen de kou?

Ik scharrel tussen kartonnen dozen en straatafval. Met de spullen die ik vind, probeer ik een veilig nest te bouwen waar mijn pups geboren kunnen worden. Op de verlaten, koude straat.

Een hond ben ik, een aanstaande mama. Ik zwerf door de straten van Roemenië. In de meeste seizoenen kan ik mij redden op straat. Als de zon schijnt, de vliegen zoemen en de mensen buiten leven en soms wat te eten voor mij achterlaten. Maar mensen buiten betekent ook gevaar; want veel mensen zijn niet aardig voor een hond als ik.

De naderende winter hangt in de lucht. Ik zie het aan mijn adem die wolkjes maakt. Mijn neus die bevroren lijkt. Mijn pootjes die blijven kleven aan de ijzige grond. De pupjes schommelen in mijn buik. Nu nog veilig, maar voor hoelang?

Ik kruip tussen de dozen en het papier, leg mijn kop op mijn koude pootjes en ril. Dan zakken mijn ogen langzaam dicht.
Ik voel…. iets. Ik ruik iets… Een warme hand? Eten?

Langzaam open ik mijn ogen. Mijn lichaam schreeuwt; vlucht! Maar mijn hart zegt rustig; blijf… Laat je helpen. Voorzichtig snuffel ik aan de hand. En dan, dan klinkt er een zachte stem die verteld dat ik mee mag. Ik denk aan de kou en aan mijn puppy’s en besluit dat ik mij overgeef aan de stem. En de handen.

Zo kwam ik terecht in het asiel. Waar de vrijwilligers voor honden zoals ik veilige, warme hokken bouwen. Met hulp van mensen uit andere landen. In mijn eigen hok kan ik een veilig nest bouwen voor mijn pups, hier liggen ze beschut tegen kou en wind. En nog belangrijker; ik ben veilig voor mensen die niet van honden houden. 

Ik heb geen koude poten en bevroren druppels meer in mijn vacht. Mijn pups zijn geboren in een warm bed. En ik krijg genoeg eten om een sterke moeder te worden.

Helpen jullie mee om meer hokken te bouwen voor honden zoals ik?

Sterilisatieproject Roemenie

Een land met teveel (zwerf)honden, waar maar één oplossing voor is!

Stel je eens voor; Er zijn 2 honden die zich voortplanten en een nestje pups krijgen. Deze krijgen vervolgens ook een nestje, en die pups uiteindelijk ook. Ga zo maar door. Na 6 jaar zit je dan op 67.000 honden die er niet waren geweest als wij die 2 honden hadden kunnen laten steriliseren.

Gedumpt en gestorven door bevriezing. Temperaturen van rond de -20 in de winterperiode in Roemenië is helaas geen uitzondering. Deze puppy’s hadden gewoonweg niet geboren moeten worden. Alleen dan was hun dit gruwelijke leed bespaard gebleven. Voor €25 had dit voorkomen kunnen worden.

Omdat wij ons maar beperkt fysiek in kunnen zetten op een aantal plaatsen waar de honden ons hard nodig hebben werken wij op andere plekken samen, met mensen die hun hondenhart op dezelfde plek hebben als wij.

Sinds November 2018 steunen wij dan ook The Centre of Hope. Zij richten zich op alle nodige medische zorg. Maar vooral op het steriliseren en castreren. Zo gaan er dagelijks tientallen onder het mes. Met grote regelmaat worden er zelfs sterilisatiecampagnes georganiseerd door dit RAR Team! Zo hebben wij in maart 2019 een campagne mogen begeleiden waar maar liefst 212 dieren steriel gemaakt zijn! Dit heeft ons zo gemotiveerd dat wij ernaar streven om dit meerdere keren per jaar te organiseren!

Gambidogs

Tijdens onze vakantie in Gambia werden wij geraakt door de situatie rondom zwerfhonden. Na terugkeer ontstond vervolgens het idee om de problemen aldaar te gaan aanpakken met de oprichting van Gambidogs.

Met Gambidogs willen wij zoveel mogelijk geld en goederen inzamelen die nodig zijn om de zwerfdieren in Gambia te helpen. Ruim 80% van de dieren die daar lopen leven op en van de straat.
Tijdens het toeristenseizoen is er over het algemeen wel genoeg voedsel voor ze te vinden, vaak afkomstig van vakantiegangers en hotelkeukens. Maar er zijn ook toeristen die eten in de lokale supermarkten kopen om een steentje bij te dragen!

Geheel anders is de situatie tijdens het regenseizoen, als er weinig toeristen komen.

Er is dan weinig voedsel en niemand die naar ze omkijkt. Ze moeten dan echt letterlijk vechten voor een maaltje.
Er ontstaan in die periode dan ook veel verwondingen, die als gevolg van de grote hoeveelheden neerslag en hoge luchtvochtigheid snel gaan zweren, waar vervolgens weer vliegen op af komen die zorgen voor ernstige ziektes en infecties.

We willen dat er aandacht en zorg voor ze komt, maar zetten met name in op sterilisatie om te voorkomen dat er nog meer dieren bijkomen. Wij hebben daartoe ter plekke onze vaste contactpersonen en vrijwilligers. De dieren worden op de straat en/of het strand gevangen en naar de kliniek gebracht. Hier worden ze gecastreerd/gesteriliseerd en ingeënt.  Daarnaast krijgen ze een wormenkuur en worden ze behandeld met een anti-vlooienmiddel.

Voor de puppy’s wordt er altijd geprobeerd om een goed thuis te vinden voor deze lieverds. Volwassen honden worden weer teruggeplaatst op straat. Ze zijn gewend vrij te leven en zullen zich niet prettig voelen in omheinde ruimtes. Des te belangrijker dat wij er voor zorgen dat er een stop komt op nakomelingen.

Helaas zijn wij niet langer meer actief in Gambia. Maar met jaren van inzet, zijn er toch duizenden honden steriel gemaakt. Hiermee hebben wij een heleboel leed weten te voorkomen! Om die reden proberen wij des te meer sterilisatie en castratieprojecten in Roemenië op te zetten!

Snuffelmattenactie Crailo

Wegens de velen enthousiaste reacties die wij kregen na onze workshop ‘snuffelmat maken’ ontstond het idee om deze  ook te doneren aan Dierenasiel Crailo, in Hilversum. Met regelmaat doneren wij hier mega botten zodat ze hun energie en aandacht even kunnen botvieren op iets lekkers. Wegens overbezetting en te weinig vrijwilligers is het soms onmogelijk om alle honden te voorzien in hun behoeftes. Daarom leek het ons ideaal om hier eens aandacht aan te besteden. Zo hebben we met z’n allen in 6 dagen tijd maar liefst 20 matten in elkaar geknoopt. Deels voor eigen gebruik en onze opvanghonden. En de rest hebben wij gedoneerd aan de asielhonden.  Hoewel de katten er ook gebruik van mogen maken! 😉  Wij konden geen snuffelmat meer zien, maar het resultaat was erg leuk en kleurig!